و انواع آن متخلل نشود . و در حديثى وارد است كه جناب حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام عادت شريف ايشان اين بود كه در حال تسبيح تسبيح را وصل مىكردند و قطع نمىفرمودند « 1 » . ظاهر اين است كه مراد اين بوده باشد كه فصول و انواع آن را متصل بهم اتيان مىفرمودند ، به علاوه متبادر از أخبار كه سى و چهار مرتبه تكبير بگو و سى و سه مرتبه الحمد للَّه و سى و سه مرتبه سبحان اللَّه اين است كه به طريق توالى بوده باشد . اگر غمض عين از دعوى تبادر نمائيم مىگوئيم : فرد متيقن اين است و اطلاقى در دست نداريم كه توانيم امتثال را در صورت عدم توالى مستند به آن كنيم ، اگر چه در تسبيح در حال نوم يا به جهت رفع ثقل گوش بوده باشد . مطلب هفتم : در بيان اين كه امتثال حاصل مىشود به اتيان تكبير و تحميد و تسبيح به عددى كه مذكور شد ، ضبط عدد و شمارهء آن به هر چيز كه بوده باشد خواه به بند انگشتان بوده باشد يا به سنگ ريزه يا به تسبيح يا به غير اينها . مجملا مقصود اتيان به عدد مذكور است ، خواه ضبط عدد به تسبيح بوده باشد يا به غير تسبيح . و در فصل دوم از فصول مذكوره در باب دهم از مكارم الاخلاق چنين روايت شده كه در اوائل امر سيدهء نساء فاطمهء زهرا عليها السّلام ضبط عدد اين تسبيح را مىفرمودند به ريسمانى از پشم كه گره زده شده بود آن به عدد تكبيرات و عادت آن معصومه چنين بود تا جناب حمزه به درجهء بلند مرتبهء شهادت فائز گرديد ، آن وقت از تربت مقبره آن جناب تسبيحى ساختند و به آن ضبط عدد تسبيح مىفرمودند ، و ديگران نيز در اين باب تأسى به آن معصومه نموده بودند ، تا آنكه جناب سيد

--> « 1 » وسائل الشيعه ج 4 / 1039 .